Yıllar yılı CHP’nin adaletsizliklerinden yakınanlar, insanların durumlarını ve haklarını gözetmeden benzer bir durum içinde­dirler. Bu, bulaşıcı bir hastalık mı, bir sorun mu? İnsanı kurtar­ma gibi bir çaba neden gösterilmez? Neden bağışlayıcı olunmaz, karşı cephe güçlendirilir? CHP’nin hak ve adalet çabasının kar­şılık bulması hiç mi düşündürmüyor insanları?

Bir Buçuk Günde Seyr-i Âlem, akıcı üslupla kaleme alınmış kısa bir Filistin tarihi: Hakaret, tecavüz, katliam… Zulme inat bitmeyen isyan: İman, sabır, gayret… Gazze’den Ürdün’deki Gazze Mülteci Kampı’na taşınan dramatik hayatlar: İşgal, tehcir, iltica… Yurtlarından edilen ve savrulan insanların yeniden şekillenen hayatları: İhya, inşa, umut… Her şeye rağmen dimdik ayakta kalan Filistinliler: İnanç, azim, mücadele…
Bir Buçuk Günde Seyr-i Âlem, seksen yıl boyunca idealleri uğrunda yaşamış ve bedel ödemiş Filistinli bir doktorun hikâyesidir. Bombaların ağır yükü altında kalan Gazze’ye, mahrumiyetin ve yoksulluğun ağır yükü ile eşlik eden Gazze Mülteci Kampı’nda insanları bilinçlendirme adına çalışan Yakub’un hikâyesidir

O gün hepimiz için unutamadığımız bir gün oldu. Hepimiz duygulandık. Mustafa Hoca’nın kapanışta okuduğu “Sen
bir devsin, yükü ağırdır devin!/ Kalk ayağa, dimdik doğrul ve sevin!” mısralarında geçtiği gibi, kendimizi birer dev gibi hissediyorduk. Dünyayı değiştirecek, zalimlere haddini bildirecek bir güç ve kuvvette, bir Battal Gazi, bir Ulubatlı gibi gazaya hazır, dünya ağır sıklet boks şampiyonu, Muhammed Ali Clay’ın dediği gibi, “Arı gibi sokmaya, kelebek gibi uçmaya.” hazır idik.

Zihnimden aşağı yığılan cümlelere aradığım hikayeleri buldum. Damıttığım küçük hikayelerden yürek dolusu öyküler doğdu. Nabzının ritmini virgülleyecek, bilincini sürükleyecek sonra da bir kenara geçip seni dinleyecek.
Evet! Evet!Kayıp hikayeler var bu sayfalarda. Kırmızı bodur tramvayın ardına sen de takılacaksın. Bronz tenli küçük bir kızın el izleri, şehidin kapanan perdesi, gölgeye sarılan yürekler, kışı baharla silecek umutlar var. Bıçak ağzı gibi keskin, şalın rengi gibi narin, ruhunda iz bırakacak ortak öyküler var. Hepsi benden değil burada senin de hikayen var. Hadi sayfaları çevir ve soluklan.
Sahi kırmızı bodur tramvaya bindin mi hiç?

Hiç girmediğim sokaklardan geçeceğim. Kesmetaş kaldırımların üzerinden, balkonların altından, ırmağın kıyısından, sesimin yankısını çoğaltarak geçeceğim geçilmez sanılan tüm
geçitlerden.
Bir İbrahim ateşi saracak bedenimi. Firavun’un beynine hücum edeceğim.
Geçeceğim ırmaklardan bir bir.
Bütün yanlış saatleri doğruya ayarlayıp, şehrin yıkık dökük sokaklarından üstüm başım toz içinde geçip, bu yeryüzü bizimdir bizim olacak diyerek çığlık çığlığa;
Ey Kudüs kalbim ol
Ey Kudüs kalbim ol diye diye
Gireceğim bir şehrin kapısından.