Songül Ünsal

Songül Ünsal online kitap platformu wattpad'da yazmaya başlamıştır. 1992 Erzurum doğumlu olan Songül Ünsal, 6 yaşında İstanbul'a yerleşmiştir. Orta okul zamanında şiir dalında dereceler aldıktan sonra yazarlık için hayallerinin temellerini atmıştır. Birçok ödülün de sahibi olmuştur. Songül Ünsal, liseyi açıköğretimden bitirmiş, hem çalışıp hem de üniversite sınavlarına hazırlanmıştır. Daha sonra Radyo Televizyon programcılığını derece ile bitirmiştir. Şu anda Anadolu Üniversitesinde Sosyoloji okuyan yazar Kendi halinde ve sakin yaşamayı seven kendisi için de geveze ve aynı zamanda sessiz bir kişiliğim var demiştir. Son dönemlerde popüler olan kitaplar kaleme almıştır.

  • Umudun Beşinci Mevsimi

    İnsan en dibe düştüğünde bile ne zaman çıkacağını düşünür çünkü umut
    etmek en güzel teslimiyettir. Toparlanmamız hatta her şeye yeniden
    başlamamız gerektiğini biliriz. Tam da bu noktada geçmiş anıların yansıması ile
    iyi olacak yarınları düşlemeye başlarız. Bazen ufak bir cesaret kırıntısı her şeyi
    düzeltmeye yeter. En zor anda bile bir çıkış yolu vardır her zaman. Kendini
    bırakma karanlığa, gitme kendinden; sen kendinden gidersen kimse uğramaz
    kalbine. Gülümsesin yarınların. Bu beşinci mevsimi en çok sen hak ettin.

    Her insan kendi mevsimini taşır yüreğinde. Yaşanmışlığın getirdiği
    tecrübe ile beşinci mevsimi sığdırır dünyasına. Kimine yaz kimine kış kimine
    bahardır hayat. Ve sabredenlerin sonu çiçekli yollardır her zaman. Dua, umut,
    sabır ile güzel insanların sonu hep bahar olur.
    devamını oku

    6,90
  • Günaydın Sızım

    Gittiğinizde ardınızdan gelen birisi yoksa, siz zaten çoktan terk edilmişsinizdir…
    Seninle denizin karşısına oturup sohbet edilemez artık, sen denizleri de kurutursun. Ben küller arasında güller yetiştirmeye çalışmışım aslında. İşte öyle inanmışım sevildiğime. Sen yüreğimin merkezine oturmuş en büyük hayal kırıklığımsın. Kim bana uzaksa ona yakın oldum, ondandır kendime olan bu uzaklığım. Olmadı bu vedalar, sen benim dualarıma da yakışmazsın artık. Biraz yalnızlık iyileştirecek beni. Ama dönme geri yaralarım gittikten sonra senin gelmen haksızlık olur bu şehre. Geçmesi gereken şeyleri geçmişte bırakmayınca geçen giden sadece zaman oluyormuş.
    Sonra yeni bir sayfa açarım kendime, kuşları ölmüş gökyüzüme kurşun kalemden kuşlar çizerim. Bir sokağın sonuna kadar kahkahalar atıp o sokağı maviye boyayacak yeniden gülüşlerim.
    Belki mutluluktan uçmam ama en azından ayaklarım yere sağlam basar.
    Beklemekten vazgeçtim, beklentilerimi boşa çıkaran insanlar yüzünden. Yazı bekliyorum, baharı, papatyaların yeniden yeryüzünü beyaza boyamasını bekliyorum ama seni asla.
    Ben, beni mutsuz edenleri bile mutlu etmişim, bir kendime yetmemiş içimdeki baharlar. Şimdi yeniden yeşersin gülüşlerim gidişinle.
    6,90
  • Kaktüsler de Çiçek Açar

    İnan bana hayat sana kaktüsün dikenlerini
    değil, rengârek açan çiçeklerini gösterir.

    Bazı insanlar, benim bu dünyada en büyük kırgınlıklarım olsa da kırıldığım yerden değiştim, güçlendim!
    Anlamını yitiren o yolda hiçbir şey hissetmeden
    yürüdüm bir süre.Ama öğrendim; insan, yürüdüğü yollara çiçekler ekerek ilerlemeli. Yarı yolda kalırsa eğer, geri döndüğünde
    o yollar çiçeklerle süslenmiş olmalı.Kaktüsler bile çiçek açabiliyorken bazı insanların
    kalbi çoktan kurumuş.
    “Her şey üstüne gelip seni dayanamayacağın bir noktaya getirdiğinde, sakın vazgeçme! İşte orası kaderinin değişeceği noktadır!”

    -Mevlana

    6,90