Dinimiz bize en büyük ikramı yapmak istiyor; bizi cennetle yüzleştirecek. Dinimizden nimetlerin en büyüğünü alacağız. Bizim de ona vermemiz gerekir. Bize cenneti kazandıracak olana ne vermeyiz ki? Dinimiz için çalışmamız, cihad etmemiz kadar tabii ne olabilir? Dinimiz için çalışmayı, ‘hayır işi’ olarak da göremeyiz. Mesai fazlasından artırarak yaptığımız işlerden çok, canımızdan, malımızdan artırarak dinimize hizmet etmek isteriz. Dinimiz buna ve daha fazlasına layıktır. Ancak verirken zarar değil, destek vermek gerekir. Dinine sorun taşıyan Müslüman olmaktan Allah’a sığınırız. Bir araya gelmemiz şart. Beraberliğimiz ise sıkıntı üretmemelidir. Sıkıntı üretmemenin, üremişini de gidermenin çarelerini araştırmalıyız ki, kaş yaparken göz çıkarmış olmayalım.

Sünnet-i nebevînin kandili İmam Buharî’nin yüzyıllardır başucu kitaplarından biri olarak okunan, öğrenilen ve uygulanan el-Edebü’l-Müfred titiz bir çalışmayla iki cilt hâlinde yayınlandı. Hadis-i şeriflerin ışığını aktaran en önemli kaynaklardan biri olarak görülen eserde kısa açıklamalarla izah edilen çok sayıda konu başlığında yüzlerce hadis bulunuyor ve adı geçen sahabilerin hayatı hakkında da bilgiler yer alıyor.

Hadis usûlü her ne kadar fıkıh usûlünün bir konusu olsa da konumu ve önemine binaen bin yılı aşkın süredir bu dalda müstakil eserler kaleme alınmıştır. Ancak bu eserlerin çoğu Şâfiî mezhebi esas alınarak yazılmış kitaplardır. Hanefî hadis usûlü ise son döneme kadar fıkıh usûlünden ayrı ele alınmamıştır. Dolayısıyla bu hususta erken döneme ait Hanefî hadis usûlü eseri bulmak mümkün değildir. Hatta bu konuda en derli toplu çalışmanın, Abdülmecîd Türkmânî’nin 170’ten fazla kaynaktan istifade ederek kaleme aldığı elinizdeki bu eser olduğunu söylemek mümkündür.Yazar bu kitapta konuları Hanefî mezhebi ekseninde işlese de muhaddislerin görüşlerine de büyük oranda yer vermiş ve böylece okuyucuya iki farklı akımı karşılaştırabilme imkânını sağlamıştır.

“Kardeşlerim, niyetleri düzeltmeye yönelin. Amacımız Hakk’ın yanında istikamet olsun. Selef işte bununla yükseldi ve mutlu oldular. Bugün insanların içinde bulunduğu hallerden sakının.” Bir ilim adamı örnekliğinde, modern zamanların üstün imkanlarına sahip ilim yolcularını hayrete düşürecek bir performansın sahibi olan İbnül Cevzi, bereket kavramını kendi şahsında temsil edebilen örnek şahsiyetlerdendir. Hayatının ileri yaşlarında kaleme aldığı Saydul Hatr isimli eserinden 130 başlığın tercüme edilmesi ile elde edilmiş bir eserdir Hatırlı Satırlar.

“Genç! Sen sözlerin önündesin! En başta şehvetlerin, Sonra çevren, seni yanlış yönlendiren kötü örnekler, Ardından tembelliğin seni esir eden prangalarındır. Yüreğini elinde tutar onlar. Meleklerle yarışacak gücünü onlar eritir de sen çöker kalırsın bu dünyada. Seni bekler durur Mus’ablar, Hamzalar cennetlerde. Sen ise prangalı olduğun için ne yürüyebilir ne de uçabilirsin. Kırıp attığın zaman prangalarını hür olacaksın. O zaman seni bekleyen Mus’ablar, Hamzalar gibi olacaksın. Umut olacaksın seni bekleyenler için. Bu sözler senin içindir.” Nureddin Yıldız

Bugün Müslümanlar olarak ne yazık ki İslamlık iddiası ile yaptığımız işlerde insanlık alt yapısını aramayı gereksiz görebilecek bir noktaya sürüklenmiş durumdayız. Mesela yalan konuşmak haramdır diye biliyoruz ama bunun insanlığı eskittiği için yasak olmuş olabileceğini düşünmüyoruz. Faizden sadece din haram ediyor diye kaçınıyoruz ama insana ve insan emeğine karşı bir suç oluşturduğunu akıl etmiyoruz. Medine’de insan eksenli bir medeniyet tesis eden sevgili Peygamber Aleyhisselam Efendimiz’in, yanı başında namaz kılan kardeşini rahatsız edeceği için sarımsak ve benzeri şeyleri yiyenlerin mescitlere gelmelerini men ettiğini niçin tefekkür edemez ve bunu günlük hayatımızın pek çok bölümüne taşımayız? Sadece gıybet konusunu ele aldığımızda bile insanlıkta düşük puanlı kaldıkça Müslümanlıkta yüksek puanlı olamayacağımızı idrak edebiliriz.